مستندساز باید دنبال دردسر باشد
پانزدهمین دوره جشنواره بینالمللی سینماحقیقت 25آذرماه برگزیدگان خود را معرفی کرد و به کار خود پایان داد. در میان جوایز اهداشده، جایزه ویژه بهترین فیلم مستند از نگاه داوران ناجی هنر در بخش ملی جشنواره به مستند «هیچکس منتظرت نیست» اثر محسن اسلامزاده رسید؛ جایزهای که اگرچه برای کارگردان ارزشمند است اما از اینکه جشنواره و اعضای هیاتداوران کملطفی کردند، چشمانشان را بستند و کار خود را انجام دادند، دلخور است. اگر بخواهیم نگاهی به جدیدترین اثر محسن اسلامزاده بهعنوان کسی که بیشتر آثارش را در مناطق جنگی و بحرانی کشورهای افغانستان، پاکستان، لیبی، سوریه، عراق، لبنان، ونزوئلا و...ساخته است، داشته باشیم به این نکته میرسیم که این مستندساز یکی از معضلات اجتماعی یعنی اعتیاد و کارتنخوابی را سوژه «هیچکس منتظرت نیست» قرار داده است؛ البته نه بهشکل رایج و کلیشهای آن بلکه پس از آشنایی با سپیده علیزاده، مدیر یک مرکز کاهش آسیب ویژه زنان در منطقه شوش تهران به قصه زنانی که در این حوزه آسیب دیدهاند، پرداخته است.
