علی جواهری / «بیکیفیتی» واژهای است که به خودروهای داخلی اطلاق میشود. خودروهایی که بیشتر مونتاژ یا تغییریافته خودروهای دهه90 کشورهای غربی است و بنابراین نمیتوان نام تولید ملی و دستاورد داخلی را بر آن گذاشت؛ مسالهای که حضرت آیتالله خامنهای، رهبر معظم انقلاب در دیدار اخیر با مسوولان هم به آن اشاره کرده و تاکید داشتند: «شرکت دانشبنیان باید به معنای واقعی کلمه نوآوری داشته باشد. شرکتهای مونتاژکننده دانشبنیان نیستند. مونتاژ همان واردات بیرویه است اما با یک شکل دیگر. این تولید و آفرینندگی محصول نیست.» در سالی که گذشت، موضوع کیفیت خودروها بسیار پربحث شد و پس از هشت دستور جهادی برای تحول حوزه خودرو در جهت کیفی و کمیسازی تولید خودرو که پس از بازدید سرزده رییسجمهوری از گروه صنعتی ایرانخودرو در اسفندماه صادر شد، در بندهای مختلف بر ارتقای کیفی خودروها در سال۱۴۰۱ تاکید شد. همچنین در دیدار مقام معظم رهبری با جمعی از تولیدکنندگان، فعالان اقتصادی و مسوولان اقتصادی و صنعتی در ابتدای بهمن۱۴۰۰، ایشان از وضعیت کیفیت برخی محصولات داخلی ازجمله خودرو گلایه کرده و فرمودند: «ما در برخی از محصولات داخلی متاسفانه شاهد این هستیم که به کیفیت توجه نمیشود، این خیلی بد است؛ این همه حمایت در طول این سالها از صنعت خودرو در کشور شده است؛ خب کیفیت خودرو خوب نیست، مردم ناراضیاند و درست هم میگویند. حق با مردم است؛ اعتراض مردم بجاست و این صنعت نتوانسته رضایت مشتری را جلب کند.» اما سوال اینجاست که چرا کیفیت خودرو با توجه به تاکیدات مکرر تغییری نمیکند؟