هرازگاهی موج گفت‌وگو درباره بازی‌های ویدئویی بالا می‌گیرد و یافته‌های ضدونقیض پژوهشگران به بیرون درز می‌کند. در سال‌های گذشته تأثیر بازی‌های ویدئویی بر مغز و عملکرد آن، موضوع داغ پژوهش‌ها بوده است. مؤسسه‌های علمی و دانشگاهی، در محیط‌های آزمایشگاهی بارها به بررسی این پدیده‌ پرداخته‌اند و حتی از تأثیر بازی‌های ویدئویی بر روح و سلامت روان میانسالان و کودکان نوشته‌اند. در آخرین مقاله منتشرشده از دانشگاه آکسفورد و در روزهای گذشته، گروه تحقیقاتی این دانشگاه اعلام کرد که بازی ویدئویی هیچ پیامد منفی بر سلامت روحی کاربران نداشته است. 
در این محیط آزمایشگاهی، 40هزار کاربر بازی‌ ویدئویی که همه‌ آن‌ها بیش از هجده سال داشتند، به‌مدت 6 هفته بازی کردند. پژوهشگران در طول این زمان، همه متغیرهای سلامت روان آن‌‌ها زیر نظر گرفتند و کوچک‌ترین تغییر را به ثبت رساندند. در این فرایند 6‌هفته‌ای اما خبری از پیامد منفی بر سلامت روان افراد نبود و هیچ‌گونه شواهدی مبنی بر به‌خطرافتادن آن یافت نشد. 
در تحقیقاتی که پیش‌تر صورت گرفته بود نیز این بازی‌ها دارای تأثیرات مثبت معرفی شد. گفته می‌شود این بازی‌ها می‌تواند به افزایش قدرت تمرکز و بهبود عملکرد مغز منجر شود. از منظر علم، بازی‌های ویدئویی می‌تواند توانایی افراد را تقویت کند و ادراک تصویری و بینایی را بهبود بخشد. گفته می‌شود بازی‌های کامپیوتری مهارت حل مسئله را در افراد تقویت می‌کند و توصیه می‌شود سه‌بار در هفته و هر بار به‌مدت 20دقیقه افراد مشغول به بازی شوند. این بازی‌ها ذهن افراد را فعال نگه می‌دارند و این در حالی است که با افزایش سن، عملکرد ذهنی و جسمی افراد کاسته می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد سالمندانی که ذهن فعال دارند، خط ابتلا به آلزایمر و زوال عقل آن‌ها تا دوونیم برابر کمتر است. بازی‌ ویدئویی سرعت پردازش اطلاعات را بالا می‌برد و کسانی که ساعاتی در هفته مشغول به بازی هستند، از حافظه بهتری برخوردارند. آن‌ها در طولانی‌مدت توانایی انجام چند کار باهم را افزایش می‌دهند و خلاصه اینکه واقعیت بازی‌های ویدئویی، چیزی نیست که تا سال‌ها روایت می‌شد و صرفا از پیامدهای منفی آن گفته می‌شد.