جمهوری اسلامی ایران با طرح دعوایی در دیوان داوری لاهه (دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا)، از ایالات متحده آمریکا به دلیل «تجاوز نظامی به تأسیسات هسته‌ای ایران»، «اعمال تحریم‌های اقتصادی» و «تهدید به توسل به زور» شکایت رسمی کرد.

این دادخواست که بر اساس مفاد بیانیه‌های ۱۹۸۱ الجزایر تنظیم شده، در پی جنگ ۱۲ روزه آمریکا علیه ایران در اسفندماه سال ۱۴۰۴، در دیوان داوری ثبت شده است. پرونده مذکور با شماره «الف-۳۴» در این دیوان به ثبت رسیده است.

در متن دادخواست، ایران با استناد به بند اول بیانیه الجزایر، ضمن تشریح مصادیق نقض تعهدات آمریکا در جریان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و همچنین اعمال تحریم‌های اقتصادی و تهدید به توسل به زور، از دیوان داوری درخواست کرده است که:

۱. آمریکا را به دلیل نقض بند اول بیانیه الجزایر محکوم کند.
۲. دولت آمریکا را ملزم نماید که فوراً به مداخلات مستقیم و غیرمستقیم خود در امور داخلی ایران پایان دهد.
۳. آمریکا تضمین دهد که اقدامات متخلفانه خود را تکرار نخواهد کرد.
۴. خسارات وارده به ایران را به طور کامل جبران نماید.

گفتنی است، بر اساس بند اول بیانیه الجزایر، دولت آمریکا متعهد شده است که به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم، و در اشکال سیاسی یا نظامی، در امور داخلی ایران مداخله نکند.
علاوه براین، در جریان حمله نظامی آمریکا به ایران، به تأسیسات غیرنظامی ایران نیز حمله شده است که شامل جنایت جنگی است. این حملات شامل بمباران مدرسه ابتدایی «شجره طبیه» در شهر میناب، حمله به پل «بی‌وان» در کرج و حمله به دانشگاه‌های معتبر تهران از جمله دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه صنعتی شریف است . این اقدامات طبق قوانین ژنو و اساسنامه رم می‌تواند مصداق «جنایت جنگی» تلقی شود، زیرا اصول تفکیک، تناسب و ضرورت نظامی را نقض کرده است .
هرچند که احتمال محکومیت مقامات آمریکایی از جمله دونالد ترامپ در دیوان کیفری بین‌المللی (لاهه) بسیار ضعیف است اما ثبت این جنایات در نهادهای بین‌المللی و گزارش‌های مستند به سازمان ملل می‌تواند فشار سیاسی و افکار عمومی را حفظ کرده و از «عادی‌سازی» حملات به غیرنظامیان جلوگیری کند. این جنایات هرگز نباید در حافظه تاریخی فراموش شوند.