روزنامه معاریف اسرائیل در گزارشی پیرامون شکست و ناکامی های پیامی ارتش رژیم در جبهه شمالی و در رویارویی با حزب الله لبنان تکرار اشتباهات گذشته در این میدان را فاجعه ای مرگبار توصیف کرد.
در گزارش معاریف آمده است:" کارل مارکس می گوید:«تاریخ تکرار می‌شود، ابتدا به صورت تراژدی، سپس به صورت کمدی». در لبنان امروز، ما خود را در بحبوحه تراژدی می‌یابیم، تراژدی که موجب شده بسیاری از خانواده ها زندگی‌شان از زمان از سرگیری جنگ متلاشی شده است. این تراژدی با این واقعیت تشدید می‌شود که کسانی که این نبرد را رهبری می‌کنند، افسران ارشد ارتش اسرائیل خود فارغ‌التحصیل «راهپیمایی حماقت» در لبنان در دهه 1990 هستند.
این هفته، نیرویی متشکل از دو واحد ویژه در منطقه رودخانه لیتانی وارد شدند درحالی که نیروهای حزب‌الله آنها را زیر نظر داشتند، مسیر آنها را به دقت تجزیه و تحلیل کردند، یک تله انفجاری را کار گذاشتند و در زمان لازم آن را منفجر کردند که در نهایت چهار سرباز زخمی شدند. این یک کپی برابر اصل از تاکتیک‌های جنگ چریکی است که حزب‌الله علیه اسرائیل در جنوب لبنان در طول سال‌های 1985 تا 2000 به کار گرفته است.
به مدت 15 سال، حزب‌الله مهارت‌های خود را بر روی اجساد سربازان اسرائیلی که در لبنان خدمت می‌کردند، تقویت کرد. این سازمان از تعاملات روزانه با این جنگ ها تکامل یافت و آموخت و از یک سازمان مسلح به یک نیروی چریکی حرفه‌ای تبدیل شد. پس از عقب‌نشینی اسرائیل از لبنان در سال ۲۰۰۰، این حزب خود را به یک ارتش واقعی تبدیل کرد.
حزب‌الله باز هم به تاکتیک‌های جنگ چریکی روی آورده است، تاکتیک‌هایی که به نیروهای بزرگ نیاز ندارند، بلکه حملات بی‌وقفه علیه هزاران هدفی که ارتش اسرائیل در منطقه امنیتی جدید با استقرار نیروهایش ایجاد کرده است. روش‌ها تکامل یافته‌اند، اما ایده اصلی همچنان یکسان است: یافتن نقاط ضعف دشمن و بهره‌برداری از آنها، نه با هدف دستیابی به پیروزی قاطع، بلکه برای تضعیف دشمن.
کمی پس از تأسیس منطقه امنیتی قبلی در جنوب لبنان در سال ۱۹۸۵، یوسی پلد، فرمانده وقت فرماندهی شمال، دستور داد که در هر مکان تابلویی با این عنوان نصب شود: «ماموریت: حفاظت از شهرهای شمال». نسل‌های سربازانی که در منطقه امنیتی خدمت می‌کردند، بر این باور بودند. در آنجا سربازی بود که به چراغ‌های متولا یا زاریت اشاره می‌کرد و می‌گفت:«ما اینجا هستیم تا آنها بتوانند آرام بخوابند.»
اما این یک باور پوچ بود؛ هر بار که نیروهای دفاعی اسرائیل به غیرنظامیان لبنانی آسیب می‌زدند، حزب‌الله به سمت شهرهای شمالی شلیک می‌کرد و ثابت می‌کرد که منطقه امنیتی هیچ حفاظتی از آنها ایجاد نمی کند. گادی آیزنکوت، فرمانده وقت تیپ گولانی، اولین کسی بود که جرات کرد این دکترین را زیر سوال ببرد و استدلال کرد که دیوار امنیتی در واقع باعث شده ساکنان شمال از سربازان اسرائیلی دفاع کنند، نه برعکس.
و این موضوع امروز نیز صادق است. هر روز به ما یادآوری می‌شود که دیوار امنیتی جدید نمی‌تواند از ساکنان شمال در برابر موشک‌ها یا پهپادها محافظت کند و حتی همانطور که ادعا شده است، آنها را از برد موشک‌های ضد تانک کورنت دور نمی‌کند. حدود ده روز پیش، یک موشک ضد تانک حزب‌الله به یک موضع ارتش اسرائیل در تپه همامس در ۳۰۰ متری متولا برخورد کرد. همین موشک می‌توانست به خانه‌ای در شهر الجلیل برخورد کند.