ناصر ایمانی، کارشناس و تحلیلگر مسائل سیاسی، در گفت‌وگو با روزنامه صبح نو اظهار کرد: امروز بیش از هر زمان دیگری لازم است با نگاهی دوباره به نتایج و دستاوردهای جنگ تحمیلی اخیر بنگریم و پیروزی‌های بزرگی را که ملت ایران در این نبرد به دست آورده است، مورد توجه قرار دهیم.
وی افزود: نباید فراموش کنیم که اگر مقاومت مردم ایران و ایستادگی نیروهای مسلح کشور نبود، آمریکا و جهان غرب هرگز حاضر نمی‌شدند مفادی را که امروز در این توافق‌نامه آمده است، بپذیرند. در واقع بسیاری از موضوعاتی که اکنون در متن توافق مورد قبول قرار گرفته، نتیجه مستقیم مقاومت ملت ایران و قدرت بازدارندگی کشور است.
این تحلیلگر مسائل سیاسی گفت: غربی‌ها هرگز نمی‌پذیرفتند که نوعی کنترل یا مدیریت تنگه هرمز به جمهوری اسلامی ایران واگذار شود و نقش ایران در این حوزه مورد پذیرش قرار گیرد. همچنین هرگز حاضر نبودند بازگرداندن دارایی‌های بلوکه‌شده ایران را بپذیرند. از سوی دیگر، آن‌ها هیچ‌گاه تمایل نداشتند رژیم صهیونیستی از حمله به لبنان منع شود و ناچار به عقب‌نشینی از این کشور گردد. حتی پذیرش ضمنی موجودیت حزب‌الله نیز از جمله مواردی است که پیش از این قابل تصور نبود.
وی ادامه داد: مجموعه این موارد و بسیاری از بندهای دیگر توافق، همگی نتیجه پیروزی بزرگی است که ایران در برابر قدرت‌های بزرگ جهان به دست آورده است. این واقعیتی است که نباید از نظر دور بماند.
ایمانی با انتقاد از برخی تحلیل‌ها درباره توافق اخیر تصریح کرد: متأسفانه برخی افراد با نگاه حداکثری به مسائل، تلاش می‌کنند این توافق را در کام مردم تلخ جلوه دهند و دستاوردهای مقاومت ملت ایران را نادیده بگیرند. گاهی چنین القا می‌شود که ایران پس از این جنگ و توافق، متحمل خسارت‌های بیشتری خواهد شد یا دستاورد مهمی به دست نیاورده است؛ در حالی که چنین نگاهی منصفانه نیست و می‌تواند تصویر نادرستی از واقعیت‌ها به جامعه ارائه کند.
وی افزود: طبیعی است که این توافق، تمام خواسته‌های حداکثری مردم ایران را تأمین نکرده باشد. اساساً در روابط بین‌الملل و مذاکرات، دستیابی به همه آرمان‌ها و خواسته‌های حداکثری امکان‌پذیر نیست. ممکن است مطلوب برخی افراد این باشد که رژیم صهیونیستی به طور کامل از بین برود یا ایالات متحده آمریکا بخش عمده‌ای از توان نظامی خود را کاهش دهد و نفوذ خود را در جهان از دست بدهد. این‌ها ممکن است آرزوها و خواسته‌های برخی باشد، اما باید میان خواسته‌های آرمانی و امکانات واقعی تفاوت قائل شد.
این کارشناس سیاسی خاطرنشان کرد: آنچه اهمیت دارد این است که در متن توافق موجود، دستاوردهای مهم و قابل توجهی برای ایران حاصل شده است. البته این پرسش مطرح می‌شود که آیا امکان دستیابی به امتیازات بیشتر وجود داشت یا خیر. پاسخ این است که شاید در برخی حوزه‌ها امکان کسب دستاوردهای بیشتری نیز وجود داشت، اما هر کشوری محدودیت‌ها و مقدورات خاص خود را دارد و تحلیل واقع‌بینانه باید بر اساس همین ظرفیت‌ها صورت گیرد.
وی در ادامه با اشاره به آینده اجرای توافق گفت: بدون تردید در آینده نیز با مخاطرات و چالش‌هایی مواجه خواهیم بود. همچنین این احتمال وجود دارد که طرف مقابل مانند گذشته تلاش کند از اجرای کامل تعهدات خود شانه خالی کند یا راه‌هایی برای کاهش مسئولیت‌های خود پیدا کند. تجربه‌های گذشته نیز چنین احتمالی را تأیید می‌کند.
ایمانی تأکید کرد: میزان موفقیت ایران در حفظ دستاوردهای این توافق، به استمرار همان مؤلفه‌هایی بستگی دارد که تاکنون موجب موفقیت کشور شده است؛ یعنی مقاومت، انسجام ملی، همبستگی اجتماعی و حفظ اقتدار. هرچه این عوامل تقویت شود، امکان وادار کردن طرف مقابل به اجرای تعهداتش نیز افزایش خواهد یافت.
وی اظهار کرد: با وجود همه مخاطراتی که ممکن است در آینده وجود داشته باشد، اگر بخواهیم به دور از ایده‌آل‌گرایی و بر اساس واقعیات موجود قضاوت کنیم، باید بپذیریم که جمهوری اسلامی ایران در این توافق‌نامه به دستاوردهای بزرگی رسیده است. این دستاوردها حاصل مقاومت، ایستادگی و پیروزی ملت ایران در این نبرد بوده و نباید اجازه داد اهمیت آن‌ها نادیده گرفته شود.